Στη διαταραχή άρθρωσης παρουσιάζονται χαρακτηριστικά στην ομιλία του παιδιού, όπως:
Παραλείψεις, στις οποίες ένας ήχος παραλείπεται (π.χ. «ρόδα» → «όδα»)
Αντικαταστάσεις, στις οποίες ένας ήχος αντικαθίσταται από έναν άλλο (π.χ. «νερ ό» → «νελό»)
Ενθέσεις, στις οποίες ένας ήχος ή και μια συλλαβή τοποθετείται επιπλέον μέσα στη λέξη (π.χ. «τρένο» → «τερένο»)
Αλλοιώσεις, στις οποίες ένας ήχος παράγεται αλλοιωμένος μέσα στη λέξη («λουλούδι» → «γιουγιούδι»).