Επαναφοίτηση στο Νηπιαγωγείο: 10 μύθοι και αλήθειες που κάθε γονέας πρέπει να γνωρίζει

Πρόκειται για μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις που καλούνται να πάρουν ορισμένοι γονείς. Συχνά συνοδεύεται από άγχος, ενοχές, κοινωνικές πιέσεις και αντικρουόμενες συμβουλές από συγγενείς, φίλους ή εκπαιδευτικούς.

Η επαναφοίτηση στο Νηπιαγωγείο εξακολουθεί να περιβάλλεται από πολλούς μύθους. Ωστόσο, όταν προτείνεται από τους ειδικούς μετά από προσεκτική αξιολόγηση, δεν αποτελεί τιμωρία, ούτε αποτυχία. Αντίθετα, μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο «δώρο χρόνου» για το παιδί.

Ας δούμε μερικούς από τους πιο συνηθισμένους μύθους.

Αλήθεια: Η επαναφοίτηση δεν είναι αποτυχία, ούτε του παιδιού, ούτε των γονέων.

Δεν αποτελεί ένδειξη χαμηλής νοημοσύνης ή έλλειψης ικανοτήτων. Είναι μια εκπαιδευτική απόφαση που λαμβάνεται, όταν κρίνεται ότι το παιδί χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να αναπτύξει δεξιότητες που θα το βοηθήσουν να ανταποκριθεί με επιτυχία στις απαιτήσεις του Δημοτικού.

Κανείς δεν θα χαρακτήριζε αποτυχία το να δώσει σε ένα παιδί περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθεί. Γιατί, λοιπόν, να το θεωρούμε αποτυχία, όταν αφορά την εκπαίδευσή του;

Αλήθεια: Η σχολική ετοιμότητα δεν καθορίζεται μόνο από την ηλικία.

Δύο παιδιά που γεννήθηκαν την ίδια χρονιά, μπορεί να διαφέρουν σημαντικά ως προς:

Η ηλικία είναι μόνο ένας αριθμός. Η ετοιμότητα είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων.

Αλήθεια: Συχνά το παιδί δεν χάνει χρόνο — κερδίζει χρόνο.

Ένα παιδί που ξεκινά το Δημοτικό χωρίς να είναι πραγματικά έτοιμο, μπορεί να περάσει χρόνια προσπαθώντας να καλύψει κενά, να αντιμετωπίσει απογοητεύσεις ή να αναπτύξει αρνητική εικόνα για τον εαυτό του ως μαθητή.

Αντίθετα, μία επιπλέον χρονιά προετοιμασίας μπορεί να του περιορίσει πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες αργότερα.

Αλήθεια: Η νοημοσύνη είναι μόνο ένα κομμάτι της σχολικής ετοιμότητας.

Ένα παιδί μπορεί να γνωρίζει γράμματα, αριθμούς ή να έχει εξαιρετικό λεξιλόγιο, και ταυτόχρονα να δυσκολεύεται:

Το Δημοτικό απαιτεί πολύ περισσότερα από γνωστικές δεξιότητες.

Αλήθεια: Ένα παιδί που χρειάζεται επαναφοίτηση, συνήθως δεν βαριέται.

Αντίθετα, αξιοποιεί τον επιπλέον χρόνο για να αναπτύξει δεξιότητες που ακόμη βρίσκονται σε διαδικασία ωρίμανσης.

Επιπλέον, η δεύτερη χρονιά στο Νηπιαγωγείο δεν είναι ποτέ ακριβώς ίδια με την πρώτη. Το παιδί προσεγγίζει τις δραστηριότητες από διαφορετική αναπτυξιακή θέση, αναλαμβάνει συχνά πιο ενεργό ρόλο στην ομάδα και αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Αλήθεια: Συνήθως επηρεάζεται περισσότερο ένα παιδί που αποτυγχάνει καθημερινά στο σχολείο, παρά ένα παιδί που λαμβάνει το χρόνο που χρειάζεται.

Η συνεχής βίωση δυσκολίας μπορεί να οδηγήσει σε:

Η επαναφοίτηση, όταν γίνεται για τους σωστούς λόγους, συχνά προστατεύει την ψυχική υγεία του παιδιού.

Αλήθεια: Οι ενήλικες συνήθως ανησυχούν περισσότερο γι’ αυτό, απ’ ό,τι τα ίδια τα παιδιά.

Στις μικρές ηλικίες, τα παιδιά ενδιαφέρονται κυρίως για:

Όταν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί παρουσιάζουν την επαναφοίτηση με θετικό και φυσικό τρόπο, τα παιδιά συνήθως την αποδέχονται χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες.

Αλήθεια: Η επαναφοίτηση από μόνη της δεν είναι μαγική λύση.

Η επιπλέον χρονιά χρειάζεται να αξιοποιηθεί ουσιαστικά.

Όταν υπάρχουν δυσκολίες σε τομείς, όπως:

είναι σημαντικό να παρέχεται και η κατάλληλη υποστήριξη από τους ειδικούς, όπου χρειάζεται.

Μύθος 9: «Ας πάει Δημοτικό, και αν δυσκολευτεί, βλέπουμε»

Αλήθεια: Η πρόληψη είναι συνήθως καλύτερη από την αποκατάσταση.

Όταν οι δυσκολίες είναι ήδη εμφανείς, η λογική «Θα δούμε πώς θα πάει» μπορεί να οδηγήσει σε μια δύσκολη πρώτη σχολική εμπειρία.

Η πρώτη εικόνα που σχηματίζει ένα παιδί για τον εαυτό του ως μαθητή, επηρεάζει σημαντικά τη μελλοντική του στάση απέναντι στο σχολείο και τη μάθηση.

Αλήθεια: Πράγματι, πολλά παιδιά καταφέρνουν να προσαρμοστούν.

Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν θα τα καταφέρουν κάποτε.

Το ερώτημα είναι: Με πόσο άγχος, πόση προσπάθεια και πόσες αρνητικές εμπειρίες θα χρειαστεί να το πετύχουν;

Η επαναφοίτηση μπορεί να δώσει στο παιδί:

Η επαναφοίτηση δεν είναι μια απόφαση που λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία. Κάθε παιδί είναι μοναδικό και χρειάζεται εξατομικευμένη αξιολόγηση.

Όμως, όταν προτείνεται από τους ειδικούς, αξίζει να τη δούμε διαφορετικά:

Κερδίζει ένα χρόνο ωρίμανσης.

Κερδίζει ένα χρόνο αυτοπεποίθησης.

Κερδίζει ένα χρόνο εμπειριών επιτυχίας.

Κερδίζει ένα χρόνο για να χτίσει γερά θεμέλια.

Και πολλές φορές, αυτός ο ένας χρόνος μπορεί να επηρεάσει θετικά, όχι μόνο την πρώτη τάξη του Δημοτικού, αλλά ολόκληρη τη σχολική του πορεία.

Γιατί στην ανάπτυξη των παιδιών, το ζητούμενο δεν είναι να φτάσουν πρώτα στον προορισμό. Είναι να φτάσουν έτοιμα να τον απολαύσουν.

Καρόλα Φόλλε – Αλέπη Κλιν. Ψυχολόγος MSc – Παιδοψυχολόγος – Λογοθεραπεύτρια Διευθύντρια του Κέντρου Ανάπτυξης και Ψυχοθεραπείας Παιδιών & Ενηλίκων